We hebben verschillende soorten ‘vergeten’ groente op een rij gezet. Klik een groente open voor meer informatie.
De Amarant is behalve een mooi bloeiende plant ook heel voedzaam. Het bevat vele belangrijke voedingsstoffen en een aantal specifieke gezonde stoffen die in de meeste andere planten veel minder voorkomen, zoals het onschatbare ‘Spinoside’, dat verwant is aan Apigenine. In Afrika en China wordt Amarant ook gebruikt als medicijn tegen een groot aantal kwalen.
Het is — naast algen — het ‘voedsel van de toekomst’, omdat het zelfs in zeer droge omstandigheden uitbundig groeit. Er bestaan ongeveer 70 soorten, de meeste eetbaar. De hele plant kan gegeten worden: bladen, wortels, zaden en bloemen. De bladeren zijn te vergelijken met smaakvolle spinazie, maar bevatten meer calcium, ijzer en fosfor.
Amarant produceert heel veel zaden; de zaadkolven kunnen wel een kilo zwaar zijn. Van die zaden kan een voedzame, rijstachtige maaltijd gemaakt worden. De zaden hebben een hoog gehalte aan lysine: vijf maal zo veel ijzer als tarwe en drie maal zo veel vezels.
De tuinmelde (Atriplex hortensis) wordt ook wel ‘rode spinazie’ genoemd. Deze eenjarige plant wordt als bladgroente gekweekt en heeft een zoute, spinazieachtige smaak.
De plant kan 1 tot 2 meter hoog worden. De bladeren worden als spinazie gekookt of rauw in salades verwerkt. De opvallende rode variant is bovendien een sieraad in de moestuin.
De kardoen (Cynara cardunculus) is een distel die verwant is aan de artisjok. De plant is afkomstig uit het Middellandse Zeegebied en werd al vanaf de vierde eeuw v.Chr. door de Romeinen en de Grieken gegeten.
Van de kardoen worden de bloemknoppen en vooral de vezelige bladstelen en middennerf gegeten. De beste bereidingswijze is blancheren. Hij smaakt bitter en een beetje zoet; de smaak doet denken aan die van de artisjok.
De kardoen kan in Nederland vanaf april onder glas worden gezaaid en vanaf mei in de volle grond. De bladsteel wordt een paar weken voor de oogst omwikkeld met zwarte folie om hem te bleken.
Pastinaca sativa, pinksternakel of witte wortel, is een plant uit de schermbloemenfamilie. Het is een circa 20 cm lang wortelgewas met een zoete, anijsachtige smaak en een crème-witte kleur.
De pastinaak wordt doorgaans in de tweede helft van april gezaaid. Hoewel hij al in de zomer kan worden geoogst, wordt hij meestal gezien als wintergroente. Oogsten is de hele winter door mogelijk omdat de wortel in de grond niet doodvriest.
De pastinaak komt oorspronkelijk uit het Middellandse Zeegebied en was al bekend bij de oude Grieken en Romeinen. Vóór de introductie van de aardappel was de pastinaak in West-Europa een belangrijk volksvoedsel.
Palmkool (ook bekend als cavolo nero of ‘zwarte kool’) is een oude Italiaanse koolsoort met lange, donkergroene, gerimpelde bladeren. De plant vormt geen krop, maar groeit rechtop als een kleine palm — vandaar de naam.
Palmkool is winterhard en kan tot diep in het koude seizoen worden geoogst. Net als bij boerenkool worden de bladeren zoeter na de eerste nachtvorst. Heerlijk in stamppot, soep en Italiaanse gerechten zoals ribollita.
De aardpeer (Helianthus tuberosus), ook wel topinamboer of Jeruzalemartisjok genoemd, is een familielid van de zonnebloem. De plant vormt knollen met een licht nootachtige, zoete smaak.
Aardperen zijn zeer gemakkelijk te telen en bijzonder productief. De knollen blijven de hele winter in de grond goed en kunnen naar behoefte geoogst worden. Ze zijn rijk aan inuline, een vezel die goed is voor de darmflora.
